Niech nasza droga będzie wspólna.
Niech nasza modlitwa będzie pokorna.
Niech nasza miłość będzie potężna.
Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.

JAN PAWEŁ II

Grota pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP z 1945r.
Grota znajduje się przy kościele ewangelicko-augsburskim.

MAJ MIESIACEM MARYJNYM

Maj jest miesiącem szczególnie poświęconym czci Matki Bożej. Trzeciego maja w Kościele Katolickim obchodzona jest uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W tym miesiącu świat pięknieje, drzewa stają się kolorowe, powietrze pachnie kwitnącymi kwiatami. Przyroda kieruje myśli ku pięknu także temu metafizycznemu ku najdoskonalszej z kobiet, matce Boga, Maryi. Jak brzmią słowa jednej z pieśni: "Chwalcie łąki umajone, góry, doliny zielone (...) Chwalcie z nami Panią świata, jej dłoń nasza wieniec splata".

W Polsce szczególnie znane i lubiane jest tzw. nabożeństwo majowe ku czci Maryi, czyli modlitwa Litanią Loretańską. Rozpowszechnił je św. Zygmunt Szczęsny Feliński, który w trudnym czasie zaborów (27 kwietnia 1863 r.) zwrócił się jako arcybiskup Warszawy do duchowieństwa i wiernych w liście pasterskim: "O, czcijcie Maryję, strójcie Jej ołtarze w sercach waszych kwiatami niewinności, cnoty lub przynajmniej łzami pokuty, nawrócenia i szczerej poprawy". To wezwanie znalazło szeroki oddźwięk w społeczeństwie. W całej archidiecezji warszawskiej, w miastach i wsiach, w kościołach, przy ołtarzykach domowych, przy kapliczkach polnych i krzyżach przydrożnych rozbrzmiewała Litania Loretańska ku czci Matki Bożej.
Tak jest do dziś. W kościołach nabożeństwo majowe odprawia się przed Najświętszym Sakramentem. Równie powszechne jest jednak, zwłaszcza na wsiach, odmawianie litanii przy kapliczkach.